walnoten in mandje

Walnoten, word je daar nou slimmer van?

walnoten in mandjeWalnoten zijn gewoon lekker, en bovendien gezond. Wie walnoten goed bekijkt zal zien dat de vorm van de gepelde walnoot doet denken aan de vorm van onze hersenen. Zon walnoot ziet er dus gewoon een beetje slim uit. Zou het slim zijn, of zou je er zelf ook slimmer van worden als je ze eet?

De walnoot

Walnoten groeien, dat zal je niet verbazen, aan de walnotenboom. In sommige streken wordt in plaats van het woord walnoot ook wel het woord okkernoot gebruikt. In dat geval groeien ze dus aan de okkernotenboom. Als we op de botanische manier naar de walnoot kijken zien we dat deze eigenlijk niet bij de noten hoort, maar bij de steenvruchten. Maar in de praktijk trekken we ons daar niet veel van aan en noemen we de walnoot gewoon noot.

Een stukje historie

Walnoot-achtige steenvruchten kom je in de geschiedenis al lang in allerlei delen van de wereld tegen. Omdat de noten goed houdbaar blijven in de winter is het aannemelijk dat de mensen in de prehistorie walnoten al verzamelden om in het koude jaargetijde hun voeding mee aan te vullen. Waarschijnlijk werden walnoten in de prehistorie ook al in onze streken gebruikt, ook al is daar nog niet een direct bewijs van gevonden. Handig was natuurlijk dat de noten zelf goed gegeten konden worden en de schillen het uitstekend deden als brandstof voor het vuur. Twee vliegen in één klap, dus.  Archeologisch onderzoek heeft in ieder geval uitgewezen dat zo’n achtduizend jaar geleden in wat nu Frankrijk is er al walnoten werden geroosterd en genuttigd. Een ander onderzoek wees uit dat zo’n vierduizend jaar geleden walnoten ook al in Babylonië bekend waren. Later brachten Romeinen en Grieken de betreffende variant ook verder Europa in. De walnootsoort die we tegenwoordig kennen vindt zijn oorsprong waarschijnlijk in Iran, en werd door Engelse zeevaarders meegenomen.

Meer dan één soort

Misschien is het je opgevallen, maar de walnoten die je zo in de winkel aantreft zijn niet altijd van hetzelfde ras. Soms herken je een iets andere vorm, kleur of grootte. Bij nadere bestudering kun je ook verschillen in de smaak opmerken. Er bestaat inmiddels een ruime reeks aan variëteiten. Enkele daarvan zijn:

  • Weinheimer, een uit Duitsland afkomstig ras. Grote noten met prima smaak. Deze variant is wel wat gevoeliger voor ziekten in nattere jaren.
  • Buccaneer, een ras uit Neer in Limburg. De noten zijn ronder, tamelijk groot en smaken prima. Deze variant loopt in de lente wat later uit, waardoor de kans op vorstschade minder groot is.
  • Parisienne, van oorsprong een Frans ras met lekkere, grote noten
  • Coenen, een ras dat in Veghel in Noord-Brabant wordt geteeld. Grote noten en een lekkere smaak. De bomen lopen in het voorjaar vroeg uit, waardoor de mannelijke bloemen van een ander ras nodig zijn voor de bestuiving.
  • Roter Donau, een ras uit Zuid-Duitsland en Oostenrijk, waarvan de noten een rode kern hebben.
  • Axel een Belgisch-Nederlands ras met erg grote walnoten, al zijn ze helaas niet altijd zo goed gevuld. De noot lekker maar ook wat sappiger, en is daardoor minder lang houdbaar.

Kraken van de noten

De schillen van de walnoten zijn stevig en is helemaal ‘verhout’. Dat heeft zijn voordelen, want daardoor blijft de noot langer goed en is beter beschermd tegen belagers. Daar zit voor mensen dan ook meteen een nadeeltje, zo’n harde schil is wat lastiger te kraken. Om de schil van de walnoot te kraken heb je verschillende opties.

  • Het meest voor de hand liggend: de notenkraker. Deze bestaat in verschillende uitvoeringen, waarvan de tanguitvoering de meest voorkomende is. Maar je hebt ook modellen waar je de druk op de noot opvoert door aan een houten knop te draaien. Als de knop ver genoeg is aangedraaid is de druk op de schil zo groot dat deze barst.
  • Kraak de noot tussen je handen. Hiervoor zet je de noot op het hardere deel net onder de handpalmen.
  • Als je dit laatste doet met twee noten tegelijk, dan kan de éne noot als kraker voor de andere worden gebruikt.
  • Onder je voeten. Nadeel is dat de noot zelf vermalen kan worden. Ander nadeel is dat de vloer maar ook de onderkant van je schoenen niet echt schoon zijn. Kortom, geen aan te raden methode.
  • Tussen een deur en de deurstijl. Echt aan te bevelen is dit niet, het is meestal niet best voor de verf en in sommige gevallen kan zelfs de deur ontzet raken.

Het mag duidelijk zijn, een gewone notenkraker geniet duidelijk de voorkeur.

Walnoten zijn wintervoorraad

In vroeger tijden waren walnoten, net zoals andere noten, een welkome aanvulling op de wintervoorraad. Walnoten zijn, als je ze tenminste goed droogt na de oogst, maandenlang goed te bewaren. En dat geldt uiteraard in onze moderne tijden nog steeds. Heb je zelf een rijk-dragende walnotenboom, dan kun je soms zelfs tot het vroege voorjaar lekkere walnoten eten.

Hoe kun je walnoten gebruiken?

Walnoten zijn gewoon lekker om te kraken en lekker uit de hand te eten. Maar natuurlijk kun je walnoten ook in allerlei smakelijke gerechten verwerken. Enkele voorbeeldjes:

  • Verwerk walnoten in heerlijke salades
  • In wokschotels zijn walnoten een smakelijke toevoeging
  • Walnoten doen het prima op en in walnotenijs
  • Pindakaas wordt gemaakt van pinda’s, zo kun je ook walnotenpasta maken
  • Walnotengebak, lekker!
  • Walnotenolie wordt gemaakt van geperste walnoten. Dit soort olie is in tal van warme of koude gerechten te gebruiken.

Enzovoort…

Walnoten uit eigen tuin

Als je over een flinke tuin beschikt is het te overwegen zelf een walnotenboom te zetten. Je moet er wel ruimte voor hebben, de kruin van de boom kan een doorsnede bereiken van wel tien meter, en de boom kan zo’n vijftien meter hoogte bereiken. Kortom, in een kleine tuin is een walnotenboom niet zo’n goed idee en een plaatsing te dicht bij de erfafscheiding zal door je buren niet op prijs worden gesteld. Pas als de boom een jaar of tien oud is kun je de eerste noten verwachten. In het begin nog maar een paar, maar dat kan in de jaren daarna snel oplopen.

Gezond

Walnoten bevatten allerlei gezonde mineralen, zoals fosfor, magnesium, zink, ijzer en kalium.  Walnoten bevatten ook vitamine B1, vitamine E en daarnaast ook foliumzuur. Bovendien zitten er in walnoten een groot aantal antioxidanten. Walnoten kunnen een rol spelen aan het flexibel en elastisch houden van de bloedvaten. Of je ook echt intelligenter wordt van het eten van walnoten is uiteraard een fabeltje, voortgekomen uit de grappige, op hersenen lijkende vorm. Maar het is duidelijk wel een feit dat het eten van walnoten op zich gezond en dus slim is.






                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   

Auteur: JvG
Aantal keer gelezen: 734x
Toegevoegd: 22-10-2016 12:03
Gewijzigd: 22-10-2016 19:13

Relevante links

Categorieën

Er zijn reeds 2179 artikelen toegevoegd op deze website.
De copyrights van infobron.nl zijn van toepassing!